Ekonomi ceza hukuku: Dış ekonomi ceza hukuku, kamu maliyesi ceza hukuku, serbest rekâbet ekonomisinin ceza hukukunca koruması, ücret artışı ve gabin ceza hukuku, kara para aklama, banka, finans hizmeti sunucuları ve sigortacılara ilişkin suçlar, özel kredi ve finans ekonomisinin (kapital pazar) ceza hukukunca korunması, bilgisayar ve internet ceza hukuku, ürün dolandırıcılığı (yiyecek, şarap, ilaç ve diğer ürünler), iş ceza hukuku, fikrî ve sinaî hakların ceza hukukunca korunması gibi alt dallara ayrılmaktadır (esas alınan kaynak : [1] )
Ekonomik suçlulukla mücadelede geleneksel olarak, dolandırıcılık, iflâs suçları, rüşvet ve güveni kötüye kullanma önemli bir rol oynamaktadır. Bunun yanında özel kanunlarda da buna ilişkin suç ve kabahatler yer almaktadır.[2]
Bu kapsamda ekonomi ceza hukuku genel olarak hukukî değer olarak malvarlığını – kişi ya da devletin – korumaya yönelik olan suç türleriyle ilgilenmektedir.[3] Bununla birlikte kişisel malvarlığını koruma amaçlı olan suçların ne zaman ekonomi ceza hukuku suçu kapsamında değerlendirileceği tartışmalıdır.[4] Genel kabule göre dolandırıcılık gibi içerisinde birçok suçbilimi türünü barındıran suç şeklinin ekonomik suç tipi sayılabilmesi için, dolandırıcılığın bireysel zararı aşarak ekonomik hayatı olumsuz etkileyecek bir yoğunluğa bürünmesi gerekir.[5] Dolandırıcılık suçu gibi merkezî ekonomik suç şekillerinin yanında, güveni kötüye kullanma suçu da bu anlamda, “ekonomi ceza hukukunda bir suç şekli olarak”[6] esaslı bir ağırlık kazanmıştır.
[1] Bu kısımlandırmada Tiedemann, Wirtschaftsstrafrecht, s. IX ve dev. temel alınmıştır; ayrıca ekonomi ceza hukuku alanındaki bilimsel eserlere bakış açısından bkz. Wohlers/Kudlich, ZStW 119 (2007), 361 ve dev..
[2] Ayrıntılar için bkz. Tiedemann, Wirtschaftsstrafrecht, s. 1 dev..
[3] Ayrıntılar için bkz. Többens, Wirtschaftsstrafrecht, s. 68 dev..
[4] Bkz. güveni kötüye kullanma suçu açısından yapılan tartışmalar için bkz. Rönnau, ZStW 119 (2007), 887 (900).
[5] Wittig, Wirtschaftstrafrecht, § 14 pn. 1 s. 126; Tiedemann, Wirtschaftsstrafrecht, s. 1.
[6] Buna karşılık Rönnau, ZStW 119 (2007), 887 (902), güveni kötüye kullanma suçunun bir ekonomi ceza hukuku suçu olarak kabulune karşı çıkmaktadır. Ona göre özellikle uygulamada soyut tehlike suçlarına yönelik eğilimin önüne geçmek ve malvarlığına karşı işlenen bir suç olarak güveni kötüye kullanmanın sınırlarının aşılmasının önlenmesi gerekir.